સૌ પ્રથમ, હું ઓશો નિષ્ણાત નથી, અનુયાયી નથી કે તેમને ઘણું વાંચ્યું નથી…મને તેમના બધા નહીં, ઘણા વિચારો ગમે છે. તેથી કટ્ટર ઓશોઈઓ દ્વારા બિનજરૂરી ચર્ચા નહીં…મને આ પોસ્ટ વિચારપ્રેરક લાગી તેથી તેને શેર કરી રહ્યો છું…
સંબંધ એક માળખું છે, અને પ્રેમ અસંગઠિત છે. તેથી પ્રેમ ચોક્કસપણે સંબંધ બનાવે છે, પરંતુ ક્યારેય સંબંધ બનતો નથી. પ્રેમ એ ક્ષણ-થી-ક્ષણ પ્રક્રિયા છે. યાદ રાખો. પ્રેમ એ તમારા અસ્તિત્વની સ્થિતિ છે, સંબંધ નહીં. પ્રેમાળ લોકો હોય છે અને પ્રેમહીન લોકો પણ હોય છે. પ્રેમહીન લોકો સંબંધ દ્વારા પ્રેમ કરવાનો ડોળ કરે છે. પ્રેમાળ લોકોને કોઈ સંબંધની જરૂર નથી – પ્રેમ પૂરતો છે.
પ્રેમ સંબંધમાં રહેવા કરતાં પ્રેમાળ વ્યક્તિ બનો – કારણ કે સંબંધો એક દિવસ બને છે અને બીજા દિવસે અદૃશ્ય થઈ જાય છે. તેઓ ફૂલો છે; સવારે તેઓ ખીલે છે, સાંજ સુધીમાં તેઓ અદૃશ્ય થઈ જાય છે.
તમે પ્રેમાળ વ્યક્તિ બનો,
મંત્ર.
પરંતુ લોકોને પ્રેમાળ વ્યક્તિ બનવું ખૂબ મુશ્કેલ લાગે છે, તેથી તેઓ એક સંબંધ બનાવે છે – અને એવી રીતે મૂર્ખ બનાવે છે કે “હવે હું એક પ્રેમાળ વ્યક્તિ છું કારણ કે હું સંબંધમાં છું.” અને સંબંધ ફક્ત એકાધિકાર, માલિકી, વિશિષ્ટતાનો હોઈ શકે છે.
સંબંધ ફક્ત ડરથી હોઈ શકે છે, પ્રેમ સાથે કોઈ લેવાદેવા ન હોઈ શકે. સંબંધ ફક્ત એક પ્રકારની સુરક્ષા હોઈ શકે છે – નાણાકીય અથવા બીજું કંઈક. સંબંધ ફક્ત એટલા માટે જરૂરી છે કારણ કે પ્રેમ અસ્તિત્વમાં નથી. સંબંધ એક વિકલ્પ છે.
સાવધ બનો! સંબંધ પ્રેમનો નાશ કરે છે, તેના જન્મની શક્યતાનો નાશ કરે છે.
